«Un populu,
diventa poviru e servu
quannu ci arrubbanu a lingua
addutata di patri:
è persu pi sempri»
Cu sti palori vulemu arricurdari u granni pueta bagariotu ‘Gnaziu Buttitta nnô jornu dâ so nàscita, u 19 sittèmmiru dû 1899.
A so puisìa partìa dê strati dâ Sicilia e parra ancora oji dû travagghiu nnî terri, dâ fami dî puvireddi, dî battagghi dû so pòpulu pi na Sicilia cchiù granni; e pi fàrillu usava a so lingua: u sicilianu.
Fu iddu unu dî primi a nzignàrinni ca ‘un n’amu mai affruntari di parrari nnâ nostra lingua e pi chistu macari oji am’a cuntinuari a lèggiri i so puisìi e tuttu chiddu ca nni lassò.
